از غصه اين درد ندانم چه كنم يا هست پناهي و ندانم چه كنم؟ وز دل بيمارم هر دم تا ز سحر ز شوق روي بي تابت چه كنم؟ چشم من شرم باد ، ز تو نظري با دل عشاق خويش ز دوريت چه كنم ؟ گرچه وصال آغازگر روياي ما بود با مرگت زين سر آغاز چه كنم ؟

آخر يه روز پرينت قلبم رو مي گيرم تا باورت بشه كه با هر نفسم صد بار مي گم دوستت دارم

هزار شاخه گل رز...يه بغل پيچک سبز...يه سبد سيب و انار...مي سپارم به تو من...ببر سر چهار راه بفروش...نصف سودش مال من!

لحظه ها را ديوانه وار ورق مي زنم هر کجا که قلبم مي تپيد صفحه اي پاره مي کنم و باز ورق مي زنم بلکه اين کتاب زودتر تمام شود

هواپيما داشت سقوط مي کرد همه داشتن جيغ ميزدن به جز يه ترکه ! ازش مي پرسن چرا تو ساکتي ؟ ميگه : ماله بابام که نيست بذار سقوط کنه

بین دو لب خنده چو گردد عیان غصه غم رو ببرد از میان فایده خنده بود بیشمار از من آزاده در این روزگار ترک غم رفته و آینده کن خنده کن و خنده کن و خنده کن تقدیم به کسانی که دوستشان دارید

یاد داشته باشید بهترین نوع ارتباط آنست که در آن عشق شما به دیگران بیشتر از نیازتان به آنها باشد

رفاقت به معنی حضور در کنار فردی دیگر نیست بلکه به معنی حضور در درون اوست

خيلي دوست دارم. اخه ميگن.. دل ادم ها به اندازه ي مشت شون است.. پس چطور يک دريا خوبي. يک دنيا مهربوني..يک آسمان عشق.. يک کهکشان محبت و يک عالمه دوستي تو دل تو جاه مي شه